Legenden om adventslysene

Fridoline

Snømann
Reg.
21 Aug 2009
Innlegg
1.026
Sted
Hjemme
:advent:



Fire lys brann på adventskransen.
Det var heilt stille, så stille at ein kunne høyre lysa snakke til kvarandre.
Det første lyset sukka og sa:
Mitt navn er fred.
Eg lyser klart, men menneska
vil ikkje ha fred, dei vil ikkje ha meg.
Lyset vart mindre og mindre,
og til slutt slukna det heilt.
Det andre lyset sa:
Mitt navn er tru. Men eg er blitt overflødig.
Menneska vil ikkje vite av Gud lenger.
Det er meiningslaust at eg brenn.
Så slukna det andre lyset.
Trist og med lav stemme sa det tredje lyset:
Mitt navn er kjærleik.
Eg eig ikkje lenger krafta til å brenne.
Menneska overser meg. Dei ser berre seg sjølve
og ikkje dei andre som dei skulle elske.
Også det tredje lyset slukna.
Eit barn kom inn i rommet, såg på lysa
og sa med augene fulle av tårer:
De skal då lyse og ikkje slukne!
Då høyrast plutseleg stemma til det fjerde lyset:
Ver ikkje redd! Så lenge eg brenn
kan vi tenne dei andre lysa igjen!
Mitt navn er håp.
Og barnet tok ein flamme frå håpets lys
og tente på nytt alle dei andre lysa.


:lillalys::lillalys::lillalys::lillalys:
 
Topp Bunn